قصه خرگوش کوچولویی که از تاریکی میترسید
قصه کودکانه قبل از خواب برای کودکان ۳ تا ۶ سال
مقدمه برای والدین
اگر کودک شما از تاریکی یا خوابیدن در اتاق خودش میترسد، این داستان میتواند به او کمک کند احساس امنیت بیشتری پیدا کند. بهتر است داستان را با صدای آرام و مهربان بخوانید و در پایان درباره احساسات خرگوش کوچولو با فرزندتان گفتوگو کنید.
قصه
در دل جنگلی سرسبز، خرگوش کوچولویی به نام «هاپو» با پدر و مادرش زندگی میکرد. هاپو عاشق بازی کردن، دویدن میان گلها و گوش دادن به آواز پرندهها بود؛ اما یک چیز بود که حسابی او را میترساند…
تاریکی!
هر شب که خورشید پشت کوهها پنهان میشد، هاپو با عجله خودش را به آغوش مادرش میرساند و میگفت:
«مامان… لطفاً چراغ را خاموش نکن. من از تاریکی میترسم.»
مادرش لبخند میزد و او را در آغوش میگرفت.
یک شب، جغد دانای جنگل از کنار خانه خرگوشها رد شد. صدای آرام هاپو را شنید و وارد خانه شد.
جغد گفت: «میتوانم رازی را به تو نشان بدهم؟»
هاپو با کمی ترس سرش را تکان داد.
آن دو آرامآرام از لانه بیرون آمدند. جنگل تاریک بود، اما آسمان پر از ستارههای کوچک و درخشان بود.
جغد گفت: «به بالا نگاه کن.»
هاپو برای اولین بار با دقت به آسمان نگاه کرد. هزاران ستاره مانند چراغهای کوچکی میدرخشیدند.
در همان لحظه، کرمشبتابهای کوچولو یکییکی از میان علفها بیرون آمدند و اطرافشان را مثل چراغهای طلایی روشن کردند.
هاپو با تعجب گفت: «وای! من فکر میکردم شب فقط تاریک است.»
جغد لبخند زد.
«شب فقط تاریکی نیست. شب پر از زیباییهایی است که فقط در تاریکی دیده میشوند.»
آنها کمی جلوتر رفتند. صدای جیرجیرکها شنیده میشد، نسیم خنکی میوزید و بوی گلهای شببو همه جا را پر کرده بود.
هاپو احساس کرد دیگر قلبش تند نمیزند.
کمکم لبخند زد و گفت: «فکر میکنم شب آنقدرها هم ترسناک نیست.»
وقتی به خانه برگشت، مادرش چراغ را خاموش کرد.
هاپو پنجره را نگاه کرد.
نور ستارهها داخل اتاق افتاده بود.
او پتویش را بغل کرد، چشمهایش را بست و آرام گفت:
«شب بخیر ستارهها…»
چند دقیقه بعد، خرگوش کوچولو با لبخندی شیرین به خواب رفت.
از آن شب به بعد، هر وقت هوا تاریک میشد، به جای ترس، دنبال ستارهها و کرمشبتابها میگشت.
و فهمید گاهی زیباترین چیزهای دنیا، فقط در تاریکی دیده میشوند.
پایان
پیام آموزشی
- احساس ترس طبیعی است.
- با شناختن چیزهای جدید، ترسها کوچکتر میشوند.
- شب هم زیباییهای مخصوص خودش را دارد.
گفتوگو با کودک
- هاپو از چه چیزی میترسید؟
- چه کسی به او کمک کرد؟
- اگر تو جای هاپو بودی، به آسمان چه چیزی را نگاه میکردی؟
- آیا تا به حال کرمشبتاب یا آسمان پرستاره دیدهای؟
- وقتی از چیزی میترسی، چه کسی به تو کمک میکند؟
فعالیت بعد از قصه
امشب همراه کودک، چراغ اتاق را خاموش کنید و اگر امکانش هست از پنجره به آسمان شب نگاه کنید. سپس از او بخواهید یک نقاشی از «هاپو و آسمان پرستاره» بکشد و درباره احساسش هنگام دیدن آسمان صحبت کند.
مناسب برای
- کودکان ۳ تا ۶ سال
- قصه قبل از خواب
- آموزش غلبه بر ترس از تاریکی
- تقویت احساس امنیت و آرامش
پیشنهاد کوچولند
اگر فرزندتان به شنیدن و ثبت خاطرات علاقه دارد، میتوانید بعد از هر قصه، از او بخواهید احساس یا نقاشی خود را در دفتر خاطرات «قصه بزرگ شدن من» ثبت کند تا این لحظههای شیرین برای سالهای آینده ماندگار شوند.
